Bronvermelding:

Generaal-majoor Vlieger bd F. Willems

Voorzitter NAVORO/LuM

Wings Pro Avia

4de Trimester 1987

Doeltreffende oplossing - Economische oplossing

In crisisperiode wordt de verdediging van de installaties van een Luchtmachtbasis verzekerd door het mobiliseren van een groot aantal diensplichtingen, (ongeveer 800), en door het inschakelen ervan in de bestaande verdedigingsstructuren.

De "MOBEX", (MOBilization EXercise), die om de twee jaar wordt ingericht, geeft mogelijkheid om gedurende een korte periode een beperkt aantal van deze dienstplichtigen aan een onderhoudstraining te onderwerpen. Hierbij moet in grote mate beroep worden gedaan op de actieve kaders en op de operationele middelen van de Basis die de "MOBEX" organiseert.

Uit een en ander kan worden afgeleid dat, in geval van crisisrappel, de reserve-eenheid een aanzienlijke tijd zal nodig hebben om zich gevechtsklaar te maken vooraleer zij aar rol in de strategische verdediging van de Basis kan spelen.

Bestaan er dan geen andere, meer doeltreffende en meer soepele oplossingen die minder personeel vergen om, zonder verwijl, een mobiele verdediging rond de operationele Bases te verwezenlijken, evenals de lokale luchtafweer? Andere landen, waar de militaire dienstplicht in vredestijd niet bestaat, werden geconfronteerd met het probleem van het oprichten vanaf vredestijd, van reserve-eenheden die geroepen zijn om in crisis- en oorlogsperiode, de bestaande actieve verdedigingsstructuren aan te vullen en te versterken.

De Royal Air Force heeft dit reeds verwezenlijkt onder vorm van Royal Auxiliary Air Force Regiment.

Dit zijn eenheden van luchtfeseliers en LAA ter verdediging van hun belangrijkste Bases, en gaan verder met de uitbreiding van dit concept. Een RAuxAF-eenheid telt ongeveer 150 leden, mannen zowel als vrouwen, waarvan een tiental van de actieve kaders, (1 of 2 officieren, 2 onderofficieren, 6 korporaals en soldaten). Zij zijn samengesteld uit burgers-vrijwilligers, die aanvaarden om tijdens hernieuwbare perioden van vier jaar, jaarlijks een minimum aantal dagen te dienen om de basisiopleiding van Luchtfusilier of LAA te ondergaan en training te volgen om als hulpsmaldeel-verdediging of LAA ingezet te worden.

De contractuele verplichtingen voorzien één dag dienst per week, één weekend per maand en de deelname aan een jaarlijks zomerkamp van twee opeenvolgende weken.

De rekrutering gebeurt regionaal, gewoonlijk twee maal per jaar en de vrijwilligers worden aan één bepaalde Basis toegewezen.

Alvoor aanvaard te worden, brengen de kandidaten een proefweekend door teneinde latere teleurstellingen te voorkomen of illusies te doen vervliegen. Indien ze de voorziene jaarprestaties niet volbrengen, worden ze ontslagen. Op eigen aanvraag, meestal wegens beroeps- of familiale redenen, kunnen ze van hun verplichtingen ontlast worden.

Er zijn uiteraard financiële compensaties voor de geleverde prestaties. Per prestatiedag ontvangen de leden van de RAuxAF een wedde die vergelijkbaar is met deze van een "actieve" met dezelfde graad.

Ze hebben recht op een verplaatsingsvergoeding van 18 pence per mile en tenslotte, op voorwaarde dat zij de minimumprestaties leveren, ontvangen zij een jaarlijkse vermeerderende bones, (ongeveer honderd pond sterling na verloop van het eerste jaar, en meer dan 400 pond sterling op het einde van hun vierde jaar). Kort gesteld kunnen de "Auxiliaries" van de RAF als deeltijdse "regulars" aanzien worden en kan de RAF voor de verdediging van haar meest belangrijke bases, zonder verwijl beschikken over welgetrainde en doeltreffende reserve-eenheden.

De ondervinding van de RAF voor ogen houdend, zou het mogelijk moeten zijn om bij ons een dergelijk systeem op te richten en aan te passen aan de toestand in België waar zich, dank zij de militaire diensplicht, een groot aantal personen bevinden die reeds een militaire basisopleiding, en zelfs meer, ontvingen. Iets wat operationele vorming van de hulpeenheden kan bespoedigen en vergemakkelijken en tevens de operationele waarde ervan kan verhogen.

De rekrutering zou beperkt moeten blijven tot het gebied van ongeveer 30 km rond de Basis teneinde over vrijwilligers te beschikken die de streek waarin zij moeten opereren goed kennen en die weinig moeilijkheden zouden ondervinden om hun basis te vervoegen, voor prestaties zowel als bij oproeping.

De officieren en de onderofficieren zouden ofwel moeten deel uitmaken van de reservekaders, (of deze zouden verlaten hebben ingevolge de normale militie-schikkingen), ofwel ten tijdelijke titel prestaties hebben geleverd als officier of onderofficier.

De korporaals en soldaten zouden nog militaire verplichtingen moeten hebben, of gehad hebben, of militaire prestaties hebben geleverd als tijdelijke vrijwilliger.

Het beperkt permanent element, (één of twee officieren, twee onderofficieren en zes korporaals en soldaten), zou instaan voor de voorbereiding van de trainingsperiodes, het administratieve werk, de rekruteringen, het oplossen van de dagelijkse problemen en dergelijke meer.

Ook moet worden voorzien dat de werking tijdens de weekens geen bijkomende lasten mag leggen op de eenheden aan wie de hulpsmaldelen zijn toegewezen.

Het is belangrijk dat deze vrijwilligers over dezelfde uitrusting en over hetzelfde materiaal kunnen beschikken als de eenheden van de Basis bij wie zij geaffecteerd zijn.

Rekening houdend met hun voorgaande militaire ondervinding, (dienstplicht of actieve dienst), zouden de jaarlijkse prestaties voor de leden van de Hulpsmaldelen beperkt kunnen blijven tot één weekend per maand en een kampperiode van een volledige week in augustus of september. Samen geteld zou dit dus neerkomen op een prestatie van ongeveer 30 dagen per jaar.

Ook is het nodig dat de financiële voorwaarden verbonden aan het voorgestelde werksysteem, duidelijk bepaald zouden worden. Als maatstaf voor officieren en onderofficieren zou de weddeschaal van het tijdelijk kader kunnen genomen worde wat zou neerkomen op 1/30ste van de respectievelijke maandlonen per dag prestatie. Voor korporaals en soldaten: de weddeschaal van de tijdelijke vrijwilligers op basis van 1/30 van de maandwedde van de graad en dit per prestatiedag.

Voor allen zou een verplaatsingsvergoeding moeten worden voorzien voor elke trainingsprestatie en tenslotte een oplopende jaarslijkse "getrouwheidspremie".

In zekere zin zouden de leden van de hulpsmaldelen als "deeltijdse "vrijwilligers" kunnen aanzien worden.

Op basis van voorgaande gegevens moet het mogelijk zijn de kostenprijs van een hulpsmaldeel te berekenen en deze te vergelijken met de kosten van een "MOBEX".

Het is vooral belangrijk dat het rendemens van elk van de twee systemen op de weegschaal zouden worden gelegd. Dan is er mijn inziens geen twijfel dat de oplossing "hulpsmaldeel" deuidelijk naar voren zou komen.

In het verleden, (in de jaren '50), had de Luchtmacht, met merkwaardige resultaten, een vliegend hulpsmaldeel opgericht. De piloten werden "weekend pilots" genoemd. Waarom nu geen Verdedigings hulpsmaldelen inrichten? De "weekend Air Commando's" van de Luchtmacht ! Deze oplossing die meer economisch en meer doeltreffend is dan deze die nu in voege is, zou belangrijke verbeteringen betekenen van het operationeel peil van onze Luchtmacht !!!!

N.V.D.R.: Spijtig genoeg is uw voorstel in dovemansoren gevallen, Generaal.